Przy naprawie lub przeróbce skrzyni ładunkowej trzeba na wstępie określić kilka spraw. Zacznijmy od wymiaru pionowego zabudowy, gdyż od tego zależą koszty całej inwestycji.
Najbardziej ekonomicznym wyborem jest burta wysokości 400 mm, bo do tego celu można użyć gotowego profilu zrobionego w jednym kawałku. W sytuacjach, gdy ma mieć inną wysokość, można użyć do przeróbki paneli aluminiowych o szerokości 100, 150 lub 200 mm. Części te montuje się ze sobą za pomocą systemu pazurków, które pozwalają na zespolenie wszystkich elementów w jedną całość bez potrzeby używania wkrętów czy nitów.
Kolejną sprawą jest to, czy chcemy burty malować, czy nie mają być niczym zabezpieczone. Aluminium jest metalem, które łatwo się utlenia. Deski burtowe występują w dwóch wykonaniach: z aluminium surowego i anodowanego, które w procesie tworzenia jest pokrywane warstwą ochronną zapobiegającą utlenianiu. Jeśli deski będą malowane, wybierz surowe aluminium, bo jest tańsze, a przecież farba będzie stanowiła warstwę ochronną. Gdy zamierzasz mieć metaliczny wygląd zabudowy, lepiej wybrać aluminium anodowane ? droższe, ale już zabezpieczone.
Kolejny temat to kłonice. W samochodzie krótkim, do 3 metrów, wystarczą kłonice skrajne, mocowane w narożnikach. Do auta większego warto dać dodatkowo słupki środkowe dzielące zabudowę na krótsze odcinki, dzięki czemu osobne odcinki burtowe będą lżejsze i lżej je będzie otwierać jednej osobie. By mieć sposobność załadunku z boku auta towarów dłużycowych, kłonice boczne powinny mieć możliwość demontażu w czasie załadowywania.
Do tego służą zaczepy mocowane do obrzeża skrZyni.
Ostatnią rzeczą jest rozwiązanie domykania burt. Można użyć zamknięć zewnętrznych mocowanych na powierzchni burty, ale korzystniej specjalny profil kończący nitowany z boku zabudowy, zawierający już w sobie komorę z zamknięciem. Dzięki temu pojazd w trakcie poruszania nie posiada części wystających i stawia mniejsze opory powietrzne.